X
تبلیغات
رایتل
  باز آفرینی علم و هنر Dentistry & Medicine
علم امروز و هنر دیروز
یکشنبه 27 آذر‌ماه سال 1384
Antihistamines ( ضد آلرژی ها ) درس ۲ بخش ۲

DIPHENHYDRAMINE

موارد مصرف‌: دیفن‌ هیدرامین‌ در درمان‌علامتی‌ رینیت‌ آلرژیک‌، رینیت‌ وازوموتور،کهیر و کهیر غول‌آسا، به‌عنوان‌ درمان‌کمکی‌ در شوک‌ آنافیلاکتیک‌، درمان‌علامتی‌ پارکینسون‌ و واکنش‌های‌اکستراپیرامیدال‌ ناشی‌ از داروها، تهوع‌ واستفراغ‌ ناشی‌ از مسافرت‌ یا حرکت‌،به‌عنوان‌ بی‌حس‌ کننده‌ موضعی‌ دردندانپزشکی‌ و به‌عنوان‌ یک‌ خواب‌آورملایم‌ بکار می‌رود.

 

مکانیسم‌ اثر: اثر ضد آلرژی‌ این‌ دارو به‌علت‌ رقابت‌ با هیستامین‌ برای‌ اتصال‌ به‌گیرنده‌های‌ H1 است‌. احتمالا اثر ضداستفراغ‌ و ضد سرگیجه‌ آنرا می‌توان‌ به‌ اثرضد موسکارینی‌ آن‌ ارتباط داد. اثر ضدسرفه‌ دیفن‌ هیدرامین‌ به‌علت‌ اثر مستقیم‌ برمرکز سرفه‌ در بصل‌النخاع‌ است‌. این‌ داروبر گیرنده‌های‌  H1مغز اثر گذاشته‌ موجب‌اثرات‌ خواب‌آور می‌گردد. اثر بی‌حس‌کنندگی‌ موضعی‌ آن‌ بدلیل‌ شباهت‌ساختمانی‌ آن‌ با بی‌حس‌ کننده‌های‌موضعی‌ است‌.

 

فارماکوکینتیک‌: این‌ دارو از راه‌ خوراکی‌ به‌خوبی‌ جذب‌ می‌شود. زمان‌ شروع‌ اثر آن‌در حدود 60 ـ 15 دقیقه‌ است‌. دفع‌ آن‌کلیوی‌ است‌ و اغلب‌ به‌صورت‌ متابولیت‌طی‌ 24 ساعت‌ دفع‌ می‌گردد.

 

موارد منع‌ مصرف‌: در پورفیریا نبایداستفاده‌ گردد.

 

هشدارها: 1 ـ مصرف‌ این‌ دارو در صرع‌،هیپرتروفی‌ پروستات‌، احتباس‌ ادرار،گلوکوم‌ و بیماریهای‌ کبد باید با احتیاطصورت‌ گیرد.

2 ـ احتمال‌ بروز سرگیجه‌، تسکین‌ بیش‌ ازحد، اغتشاش‌ شعور و کمی‌ فشار خون‌ناشی‌ از مصرف‌ این‌ دارو در سالخوردگان‌بیشتر است‌.

3 ـ مصرف‌ طولانی‌ مدت‌ این‌ دارو باعث‌خشکی‌ دهان‌ گردیده‌ احتمال‌ گلودرد،عفونت‌ دهان‌ و گلو و پوسیدگی‌ دندان‌وجود دارد.

4 ـ در صورت‌ مصرف‌ این‌ دارو تشخیص‌آپاندیسیت‌ و علایم‌ سمی‌ بر گوش‌ ناشی‌ ازداروها مشکل‌ می‌گردد.

 

عوارض‌ جانبی‌: عوارض‌ شایع‌ این‌ داروعبارتند از گیجی‌، سردرد، عوارض‌پسیکوموتور، عوارض‌ ضد موسکارینی‌مانند خشکی‌ دهان‌، تاری‌ دید و دوبینی‌ وعوارض‌ دستگاه‌ گوارشی‌.

 

تداخل‌های‌ دارویی‌: مصرف‌ همزمان‌ این‌دارو با مضعف‌های‌ CNS ممکن‌ است‌ اثرات‌مضعف‌ آن‌ را افزایش‌ دهد. استفاده‌ همزمان‌آن‌ با داروهای‌ آنتی‌کولینرژیک‌ اثرات‌ جانبی‌این‌ دارو را تشدید می‌کند. مصرف‌ همزمان‌داروهای‌ سمی‌ برای‌ گوش‌ مانندسالیسیلات‌ها و وانکومایسین‌ با این‌ داروممکن‌ است‌ اثر سمی‌ آنها بر روی‌ گوش‌ ازجمله‌ وزوز گوش‌ و سرگیجه‌ را بپوشاند.

 

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: 1 ـ بمنظور کاهش‌تحریک‌ گوارشی‌ همراه‌ غذا، آب‌ یا شیرمصرف‌ گردد.

2 ـ در صورت‌ مصرف‌ به‌عنوان‌ ضدسرگیجه‌ حداقل‌ نیم‌ ساعت‌ قبل‌ از مسافرت‌استفاده‌ گردد.

3 ـ در صورت‌ بروز خواب‌آلودگی‌ ازکارهایی‌ که‌ نیاز به‌ تمرکز حواس‌ دارندخودداری‌ گردد.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ ضد هیستامین‌،مقدار 50 ـ 25 میلی‌گرم‌ هر 6 ـ 4 ساعت‌مصرف‌ می‌شود. به‌عنوان‌ ضد دیسکنزی‌در پارکینسون‌ ایدیوپاتیک‌ در ابتدا مقدار150 ـ 50 میلی‌گرم‌ یا 25 میلی‌گرم‌ سه‌ باردر روز مصرف‌ می‌شود و سپس‌ مقدارمصرف‌ به‌ 50 میلی‌گرم‌ چهار بار در روزافزایش‌ می‌یابد. به‌عنوان‌ ضد استفراغ‌مقدار 50 میلی‌گرم‌ نیم‌ ساعت‌ قبل‌ ازمسافرت‌ مصرف‌ می‌شود. به‌عنوان‌ آرام‌بخش‌ ـ خواب‌آور مقدار 50 میلی‌گرم‌

30 ـ 20 دقیقه‌ قبل‌ از خواب‌ مصرف‌می‌شود. حداکثر مقدار مصرف‌300mg/day است‌.

کودکان‌: به‌عنوان‌ ضد هیستامین‌،

مقدار 1/25mg/kg هر 6 ـ 4 ساعت‌

مصرف‌ می‌گردد. به‌عنوان‌ ضد استفراغ‌1/5mg/kg ـ 1 هر 6 ساعت‌ مصرف‌می‌گردد.

 

اشکال‌ دارویی‌:

Elixir: 12.5mg / 5ml

Tablet: 25mg

 

DIPHENHYDRAMINE COMPOUND

موارد مصرف‌: این‌ دارو برای‌ تسکین‌ سرفه‌و نشانه‌های‌ احتقانی‌ آن‌ مصرف‌ می‌شود.همچنین‌ انقباض‌ نایژه‌ها ناشی‌ ازهیستامین‌ را نیز تخفیف‌ می‌دهد.

 

مکانیسم‌ اثر: این‌ ترکیب‌ دارای‌ اثر ضدهیستامین‌ و ضد کولینرژیک‌ است‌ و باعث‌تسکین‌ سرفه‌ می‌شود. بدلیل‌ داشتن‌ کلرورآمونیوم‌ دارای‌ اثر خلط آور و بدلیل‌ داشتن‌اثر آنتی‌کولینرژیک‌ باعث‌ کاهش‌ ترشحات‌نایژه‌ می‌شود. در ضمن‌ علایم‌ احتقان‌ را که‌اغلب‌ با سرفه‌ همراه‌ است‌ از بین‌ می‌برد وباعث‌ کاهش‌ احتقان‌ بینی‌ و نایژه‌ می‌شود.

فارماکوکینتیک‌: اثر خوراکی‌ این‌ دارو پس‌ از60 ـ 15 دقیقه‌ ظاهر می‌گردد. دفع‌ آن‌ کلیوی‌بوده‌ و به‌صورت‌ متابولیت‌ است‌.کلرورآمونیوم‌ از راه‌ دستگاه‌ گوارش‌ طی‌6 ـ 3 ساعت‌ جذب‌ گردیده‌ و در کبدمتابولیزه‌ و به‌ اسید کلریدریک‌ و اوره‌تبدیل‌ و از کلیه‌ دفع‌ می‌گردد.

 

موارد منع‌ مصرف‌: این‌ دارو در عیب‌ شدیدکار کبد و کلیه‌، در بیمارانی‌ که‌ مبتلا به‌اسیدوز اولیه‌ تنفسی‌ می‌باشند و درصورت‌ وجود پورفیریا نباید مصرف‌شود.

 

هشدارها: 1 ـ این‌ فرآورده‌ در اختلال‌ کارکلیه‌ باید با احتیاط تجویز گردد.

2 ـ مصرف‌ این‌ دارو در صرع‌، هیپرتروفی‌پروستات‌، احتباس‌ ادرار، گلوکوم‌ وبیماریهای‌ کبد باید با احتیاط صورت‌ گیرد.

 

عوارض‌ جانبی‌: احتمال‌ تحریک‌ مخاط معده‌و ایجاد ناراحتی‌ معده‌، بی‌اشتهایی‌، تهوع‌ واستفراغ‌ با مصارف‌ زیاد آن‌ وجود دارد. دربیماران‌ با اختلال‌ کار کلیه‌ ممکن‌ است‌عوارض‌ پوستی‌ و حساسیتی‌ افزایش‌ یابد.این‌ دارو همچنین‌ بدلیل‌ داشتن‌ دیفن‌هیدرامین‌ می‌تواند عوارض‌ ضدموسکارینی‌ از خود نشان‌ دهد.

 

تداخل‌های‌ دارویی‌: بدلیل‌ وجود دیفن‌هیدرامین‌ در این‌ فرآورده‌ استفاده‌ همزمان‌با مضعف‌های‌ CNS ممکن‌ است‌ اثرات‌مضعف‌ این‌ دارو را افزایش‌ دهد. استفاده‌همزمان‌ آن‌ با داروهای‌ آنتی‌کولینرژیک‌اثرات‌ جانبی‌ این‌ دارو را تشدید می‌کند.مصرف‌ همزمان‌ داروهای‌ سمی‌ برای‌گوش‌ مانند سالیسیلات‌ها و وانکومایسین‌با این‌ دارو ممکن‌ است‌ اثر سمی‌ آنها برروی‌ گوش‌ (از جمله‌ وزوز گوش‌ وسرگیجه‌) را بپوشاند. بدلیل‌ وجود سیترات‌سدیم‌ در فرآورده‌ احتمال‌ تداخل‌ باکینیدین‌، ضد اسیدها بخصوص‌ بی‌کربنات‌سدیم‌، داروهای‌ حاوی‌ کلسیم‌ ودیگوکسین‌ وجود دارد.

 

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: 1 ـ این‌ دارو ممکن‌ است‌باعث‌ خواب‌آلودگی‌ گردد.

2 ـ بمنظور کاهش‌ تحریک‌ گوارشی‌ همراه‌غذا مصرف‌ گردد.

3 ـ در صورت‌ مصرف‌ این‌ دارو تشخیص‌آپاندیسیت‌ و علایم‌ سمی‌ بر گوش‌ ناشی‌ ازداروها مشکل‌ می‌گردد.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: مقدار 5 یا 10 میلی‌لیتر هر دویا سه‌ ساعت‌ مصرف‌ می‌گردد.

کودکان‌: 5 ـ 1 سال‌ مقدار 2/5 میلی‌لیتر هرسه‌ یا چهار ساعت‌ و در کودکان‌ 12 ـ 6سال‌ مقدار 5 میلی‌لیتر هر سه‌ یا چهارساعت‌ مصرف‌ می‌شود.

 

اشکال‌ دارویی‌:

Syrup: (Diphenhydramine HCI 12.5mg+ Sodium Citrate 50mg + AmmoniumChloride 125mg + Menthol 1mg) / 5ml

 

HYDROXYZINE

موارد مصرف‌: هیدروکسی‌ زین‌ در درمان‌اضطراب‌ و تنش‌ عصبی‌، به‌عنوان‌ آرام‌بخش‌ قبل‌ از بیهوشی‌ عمومی‌، کاهش‌عوارض‌ قطع‌ مواد مخدر و الکل‌، کنترل‌خارشهای‌ آلرژیک‌ از جمله‌ کهیر مزمن‌ وکنترل‌ تهوع‌ و استفراغ‌ استفاده‌ می‌گردد.

 

مکانیسم‌ اثر: اثر ضد اضطراب‌ این‌ دارواحتمالا ناشی‌ از اثر آن‌ بر نواحی‌زیرقشری‌ CNS است‌. اثر آرام‌ بخشی‌ وخواب‌آوری‌ آن‌ نیز احتمالا بدلیل‌ خاصیت‌ضد هیستامینی‌ می‌باشد. به‌ همین‌ علت‌ اثرضد خارش‌ نیز دارد. اثر ضد استفراغ‌ نیزاحتمالا به‌ اثر ضدموسکارینی‌ آن‌ مربوطمی‌شود.

 

فارماکوکینتیک‌: زمان‌ لازم‌ برای‌ شروع‌ اثرهیدروکسی‌زین‌ بعد از مصرف‌ خوراکی‌30 ـ 15 دقیقه‌ و طول‌ مدت‌ اثر آن‌ 6 ـ 4ساعت‌ است‌.

 

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز خشکی‌ دهان‌ درمصارف‌ طولانی‌ مدت‌ وجود دارد.

2 ـ مصرف‌ این‌ دارو در صرع‌، هیپرتروفی‌پروستات‌ و احتباس‌ ادرار، گلوکوم‌ وبیماریهای‌ کبد باید با احتیاط صورت‌ گیرد.

 

عوارض‌ جانبی‌: خواب‌آلودگی‌ و خشکی‌دهان‌ از عوارض‌ شایع‌ این‌ دارو هستند.

 

تداخل‌های‌ دارویی‌: مصرف‌ همزمان‌ این‌دارو با فرآورده‌های‌ مضعف‌ CNS،داروهای‌ ضد افسردگی‌ سه‌ حلقه‌ای‌ وداروهای‌ کاهنده‌ فشار خون‌ باعث‌ افزایش‌اثر آنها می‌گردد. اثر قی‌آور آپومرفین‌ رادر صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ کاهش‌می‌دهد. مصرف‌ همزمان‌ داروهای‌ ضددرد مخدر شبه‌ تریاک‌ با این‌ دارو اثر ضددرد و مضعف‌ CNS آنها را افزایش‌ می‌دهد.

 

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: 1 ـ در صورت‌ بروزخواب‌آلودگی‌، از انجام‌ کارهای‌ دقیق‌ که‌احتیاج‌ به‌ هوشیاری‌ دارند خودداری‌ شود.

2 ـ احتمال‌ بروز خشکی‌ دهان‌ وجود دارد.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ داروی‌ ضداضطراب‌یا آرام‌ بخش‌ ـ خواب‌آور، مقدار 100 ـ 50میلی‌گرم‌ به‌صورت‌ مقدار واحد مصرف‌می‌شود. به‌عنوان‌ ضد استفراغ‌ و یا ضدهیستامین‌ مقدار 100 ـ 25 میلی‌گرم‌ سه‌ یاچهار بار در روز برحسب‌ نیاز مصرف‌می‌شود.

کودکان‌: به‌عنوان‌ ضد اضطراب‌ یا آرام‌بخش‌ ـ خواب‌آور 0/6mg/kg به‌صورت‌مقدار واحد مصرف‌ می‌شود. به‌عنوان‌ضداستفراغ‌ و ضد هیستامین‌ 0/5mg/kgهر 6 ساعت‌ برحسب‌ نیاز مصرف‌می‌گردد. در مورد کودکان‌ کمتر از 6 سال‌12/5 میلی‌گرم‌ هر 6 ساعت‌ و در کودکان‌بزرگتر 25 ـ 12/5 میلی‌گرم‌ هر 6 ساعت‌مصرف‌ می‌شود.

 

اشکال‌ دارویی‌:

Syrup: 10mg / 5ml

Tablet: 10mg, 25mg

 

PROMETHAZINE HCI

موارد مصرف‌: پرومتازین‌ برای‌ ایجاد اثرآرام‌ بخش‌ در شب‌ و درمان‌ بی‌خوابی‌(برای‌ مصرف‌ کوتاه‌ مدت‌)، درمان‌ علامتی‌حساسیت‌هایی‌ چون‌ تب‌ یونجه‌، کهیر،درمان‌ کمکی‌ واکنش‌های‌ آنافیلاکسی‌،درمان‌ تهوع‌، سرگیجه‌، اختلالات‌ لابیرنت‌،بیماری‌ مسافرت‌ و داروی‌ پیش‌ بیهوشی‌مصرف‌ می‌شود.

 

مکانیسم‌ اثر: تصور می‌شود که‌ این‌ داروبه‌طور غیرمستقیم‌ باعث‌ کاهش‌ تحریک‌سیستم‌ مشبک‌ ساقه‌ مغزی‌ می‌گردد.همچنین‌ از طریق‌ رقابت‌ با هیستامین‌ برای‌اتصال‌ به‌ گیرنده‌ H1 در سلول‌ هدف‌،اسپاسم‌ و احتقان‌ ناشی‌ از هیستامین‌ رامتوقف‌ می‌سازد. این‌ دارو از واکنش‌هایی‌که‌ تنها با واسطه‌ هیستامین‌ بروز می‌کندجلوگیری‌ می‌نماید ولی‌ در صورت‌ بروزآنها را از بین‌ نمی‌برد. احتمالا با مهارگیرنده‌های‌ شیمیایی‌ بصل‌النخاع‌ (CTZ) اثرضد استفراغ‌ خود را اعمال‌ می‌کند. اثرات‌ضد سرگیجه‌ آن‌ احتمالا از طریق‌ اثر ضدموسکارینی‌ مرکزی‌ اعمال‌ می‌شود.

 

فارماکوکینتیک‌: پرومتازین‌ به‌ خوبی‌ از راه‌خوراکی‌ و از محل‌ تزریق‌ جذب‌ می‌شود.متابولیسم‌ آن‌ کبدی‌ است‌. شروع‌ اثر آن‌ ازراه‌ خوراکی‌ یا تزریق‌ عضلانی‌ تقریبŠ 20دقیقه‌ و از راه‌ وریدی‌ حدود 5 ـ 3 دقیقه‌ بعداز مصرف‌ است‌. طول‌ مدت‌ اثر آرام‌ بخشی‌آن‌ حدود 8 ـ 2 ساعت‌ و طول‌ مدت‌ اثر ضدهیستامین‌ آن‌ 12 ـ 6 ساعت‌ است‌. این‌ داروبه‌ آهستگی‌ از کلیه‌ و مدفوع‌ و عمدتŠبه‌صورت‌ متابولیت‌های‌ غیرفعال‌ دفع‌می‌شود.

 

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز سرگیجه‌،تسکین‌، اغتشاش‌ شعور و کمی‌ فشارخون‌در بیماران‌ مسن‌ وجود دارد. همچنین‌بروز علایم‌ اکستراپیرامیدال‌ بخصوص‌پارکینسون‌، اختلال‌ در نشستن‌، خوابیدن‌و درازکشیدن‌ و دیکسینزی‌ مداوم‌ نیز دربیماران‌ مسن‌ بیشتر است‌. بخصوص‌ اگرمقادیر مصرف‌ زیاد باشند یا از شکل‌تزریقی‌ دارو استفاده‌ شود.

2 ـ در آسم‌ حاد، وجود نشانه‌های‌ بزرگی‌پروستات‌ یا زمینه‌ ابتلای‌ به‌ احتباس‌ ادرار،اغماء، زمینه‌ ابتلای‌ گلوکوم‌ با زاویه‌ بسته‌و یرقان‌ باید با احتیاط مصرف‌ شود.

 

عوارض‌ جانبی‌: خواب‌ آلودگی‌، هیجان‌،عصبانیت‌، بی‌قراری‌، از دست‌ دادن‌ مهارت‌در انجام‌ کار یا بی‌ثباتی‌، حرکات‌ پرشی‌عضلات‌ سر و صورت‌، رعشه‌ و تکان‌ دادن‌دست‌ها، تاری‌ دید، کاهش‌ هوشیاری‌به‌ویژه‌ در کودکان‌، خشکی‌ دهان‌، احساس‌از حال‌ رفتن‌ (کمی‌ فشار خون‌) و حساسیت‌به‌ نور از عوارض‌ جانبی‌ دارو هستند.

 

تداخلهای‌ دارویی‌: مصرف‌ همزمان‌پرومتازین‌ با داروهای‌ کاهنده‌ فشار خون‌با اثر مضعف‌ CNS مانند کلونیدین‌ و متیل‌دوپا، سولفات‌ منیزیم‌ تزریقی‌، داروهای‌ضد افسردگی‌ سه‌ حلقه‌ای‌، داروهای‌بیهوش‌ کننده‌، باربیتورات‌ها و داروهای‌مخدر، داروهای‌ مهارکننده‌مونوآمینواکسیداز (MAO)، از جمله‌فورازولیدن‌ و پروکاربازین‌ ممکن‌ است‌موجب‌ تشدید آثار مضعف‌ CNS این‌داروها یا پرومتازین‌ گردد. مصرف‌همزمان‌ با سایر داروهایی‌ که‌ باعث‌ ایجادواکنش‌های‌ اکستراپیرامیدال‌ می‌شوند، ازجمله‌ هالوپریدول‌، متوکلوپرامید، سایرفنوتیازین‌ها و تیوگزانتین‌ها ممکن‌ است‌شدت‌ و دفعات‌ بروز واکنش‌های‌اکستراپیرامیدال‌ را افزایش‌ دهد. مصرف‌همزمان‌ لوودوپا با پرومتازین‌ ممکن‌ است‌اثرات‌ ضد پارکینسونی‌ لودوپا را به‌ علت‌مسدود شدن‌ گیرنده‌های‌ دوپامین‌ در مغزمهار کند آثار آلفا ـ آدرنرژیک‌ اپی‌نفرین‌ درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ با پرومتازین‌ممکن‌ است‌ مهار شود. مصرف‌ همزمان‌بروموکریپتین‌ با پرومتازین‌ ممکن‌ است‌موجب‌ افزایش‌ غلظت‌ سرمی‌ پرولاکتین‌شود و با اثر بروموکریپتین‌ تداخل‌ کند.مصرف‌ همزمان‌ پرومتازین‌ با داروهای‌ضد تیروئید ممکن‌ است‌ خطر بروزآگرانولوسیتوز را افزایش‌ دهد.

 

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: 1 ـ برای‌ به‌ حداقل‌رسانیدن‌ تحریک‌ گوارشی‌، شکل‌ خوراکی‌این‌ دارو همراه‌ با غذا، آب‌ یا شیر مصرف‌شود.

2 ـ در صورت‌ مصرف‌ دارو برای‌پیشگیری‌ از بیماری‌ مسافرت‌ باید حداقل‌30 دقیقه‌ یا ترجیحŠ 2 ـ 1 ساعت‌ قبل‌ ازمسافرت‌ مصرف‌ شود.

3 ـ احتمال‌ بروز خشکی‌ دهان‌ با مصرف‌این‌ دارو وجود دارد.

4 ـ درمان‌ با پرومتازین‌ باید 2 ـ 1 هفته‌ قبل‌از زایمان‌ قطع‌ شود تا از بروز یرقان‌ وعلایم‌ اکستراپیرامیدال‌ در نوزاد جلوگیری‌شود.

 

مقدار مصرف‌

خوراکی‌:

بزرگسالان‌: 25 میلی‌گرم‌ در موقع‌ خواب‌ ودر صورت‌ نیاز تا 50 میلی‌گرم‌ مصرف‌می‌شود.

کودکان‌: در کودکان‌ 5 ـ 1 ساله‌، 20 ـ 15میلی‌ گرم‌ و در کودکان‌ 10 ـ 5 ساله‌،

 25 ـ 20 میلی‌گرم‌ در موقع‌ خواب‌ مصرف‌می‌شود.

تزریقی‌:

بزرگسالان‌: 50 ـ 25 میلی‌گرم‌ و حداکثر تا100 میلی‌گرم‌، تزریق‌ می‌شود. در موارداورژانس‌ 50 ـ 25 میلی‌گرم‌ و حداکثر 100میلی‌گرم‌ تزریق‌ آهسته‌ وریدی‌ می‌شود.

کودکان‌: در کودکان‌ 10 ـ 5 ساله‌

12/5 ـ 6/25 میلی‌گرم‌ تزریق‌ عضلانی‌می‌شود.

 

اشکال‌ دارویی‌:

Tablet: 25mg

Syrup: 113mg / 100ml

Injection: 25mg / ml

 

TERFENADINE

موارد مصرف‌: ترفنادین‌ برای‌ جلوگیری‌ ازعلایم‌ ناشی‌ از حساسیت‌، مانند تب‌ یونجه‌و کهیر بکار برده‌ می‌شود.

مکانیسم‌ اثر: اثر ضد آلرژی‌ این‌ دارو

ناشی‌ از رقابت‌ آن‌ با هیستامین‌ برای‌اتصال‌ به‌ گیرنده‌های‌ H1 است‌ و به‌ این‌ترتیب‌ از بروز اثرات‌ هیستامین‌ جلوگیری‌می‌کند.

 

فارماکوکینتیک‌: ترفنادین‌ بخوبی‌ از دستگاه‌گوارش‌ جذب‌ می‌گردد. به‌ مقدار زیاد به‌پروتئینهای‌ پلاسما متصل‌ می‌شود وبه‌صورت‌ متابولیت‌ در ادرار و مدفوع‌ دفع‌می‌گردد.

 

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجودآریتمی‌ قلبی‌ نباید مصرف‌ گردد.

 

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز آریتمی‌ قلبی‌ بامقادیر مصرف‌ زیاد وجود دارد.

2 ـ از مصرف‌ همزمان‌ با داروهای‌ کاهنده‌پتاسیم‌ خون‌ باید خودداری‌ گردد.

3 ـ در مصرف‌ همزمان‌ با داروهای‌ایجادکننده‌ آریتمی‌ احتیاط شود.

 

عوارض‌ جانبی‌: مهمترین‌ عارضه‌ جانبی‌ این‌دارو احتمال‌ بروز آریتمی‌ قلبی‌ است‌. اثرات‌تسکینی‌ و ضدموسکارینی‌ آن‌ بسیار کم‌است‌ و معمولا با مقادیر مصرف‌ زیاد دیده‌می‌شود.

 

تداخل‌های‌ دارویی‌: مصرف‌ همزمان‌ باداروهای‌ مهارکننده‌ آنزیم‌های‌ کبدی‌ مانندکتوکونازول‌، اریترومایسین‌ و سایرایمیدازولهای‌ ضد قارچ‌ احتمال‌ آریتمی‌قلبی‌ را افزایش‌ می‌دهد. استفاده‌ از ترکیبات‌ضد آریتمی‌، ضد جنون‌ و ضد افسردگی‌سه‌ حلقه‌ای‌ اثر آریتمی‌زایی‌ این‌ دارو راافزایش‌ می‌دهد.

 

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: 1 ـ در صورت‌ بروزآریتمی‌ قلبی‌ مصرف‌ دارو قطع‌ گردیده‌ و به‌پزشک‌ مراجعه‌ شود.

 

مقدار مصرف‌:

بزرگسالان‌: در تب‌ یونجه‌ و رینیت‌ آلرژیک‌روزی‌ 60 میلی‌گرم‌ و در صورت‌ لزوم‌حداکثر تا 120 میلی‌گرم‌ مصرف‌ می‌گردد.در حساسیت‌ پوستی‌ 120 میلی‌گرم‌ در یک‌یا دو نوبت‌ در روز مصرف‌ می‌شود.

کودکان‌: در کودکان‌ 6 ـ 3 سال‌ 15 میلی‌گرم‌دو بار در روز و در کودکان‌ 12 ـ 6 سال‌ 30میلی‌گرم‌ دو بار در روز مصرف‌ می‌شود.

 

اشکال‌ دارویی‌:

Tablet: 60mg


عناوین آخرین یادداشت ها
خوش آمدید
آرشیو
موضوع بندی
عضویت کاربران بلاگ اسکای
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 250784

Google


در کل اینترنت
در این سایت


افراد آنلاین: نفر


لیست 
وبلاگهای به روز شده